وقتی بزرگ شدم

باور کنید من هم گاهأ خسته می‌شوم، عصبانی می‌شوم و برخی مواقع احساس فشار می‌کنم. این حالات در همه ما انسانها یکسان است و فقط نوع برخورد ما با مسائل متفاوت است. وقتی یاد بگیریم چطور در کنار مشکلات قرار بگیریم نه در مقابل آنها، یاد می‌گیریم چگونه آرام باشیم و تک تک گره‌های کور زندگی را باز می‌کنیم و باز آرامش داشته باشیم. مشکلات را خدا به ما هدیه داده تا با آنها بزرگ شویم قرار است کامل شویم تا لایق جانان(خدا) شویم. مشکلات می‌آیند و می‌روند تا هر کدام به ما درسی بیاموزند و در نهایت روحمان بزرگتر شود.  پدر، مادر، خواهر، برادر، همسر، دوست، فرزند، رهگذر خیابان، راننده تاکسی و ... همه و همه می‌آیند و می‌روند تا به ما درسهایی بیاموزند. ما چقدر آگاهی داریم و چقدر درس می‌گیریم و در نهایت چقدر روحمان را پرورش می‌دهیم؟!!!!

آری عزیزان به قول مولوی :

دل هر ذره را که بشکافی

آفتابیش در میان بینی

دل مشکلات را با آرامش بشکافید تا گوهرهای موجود دردل آنها را درست دریابید. با خدا باشید آگاهانه مشکلات را کنار بزنید تا زودتر به خدا برسید.

منبع