وقتی بزرگ شدم

خودم را میخواهم...

دلم قدم زدن می خواهد
                   با کمی نم نم باران
                                  و اندکی هوای تازه
دلم جنگل می خواهد
                   با کمی صدای رود
                                  و اندکی صوت پرنده
دلم سفر می خواهد
                   با کمی شعر و ترانه
                                 و اندکی خلوت جاده
دلم بازی می خواهد
                   با کمی شوق دویدن
                                و اندکی خراش پاها
دلم آرزو می خواهد
                 با کمی خیال شیرین
                                 و اندکی شکوه رویا
دلم کودکی می خواهد
                  با کمی خنده ی ساده
                                 و اندکی گریه ی کوتاه
دلم خودم را می خواهد
                  با کمی یاد گذشته
                                و اندکی حرف نگفته

+ نوشته شده در ۱۳۹۳/۰۵/۲۹ ساعت 23:24 توسط بیابان گرد |

رها سازی مسائل ...

یاد بگیرید که گاه مسائل را رها سازید

+ نوشته شده در ۱۳۹۳/۰۵/۲۳ ساعت 1:9 توسط بیابان گرد |

من ، مستم.
من، مستم و ميخانه پرستم.

راهم منماييد،
پايم بگشاييد!

وين جام جگر سوز مگيريد ز دستم!
مي، لاله و باغم
مي، شمع و چراغم.
مي، همدم من،
هم‌نفسم، عطر دماغم.
خوشرنگ،
خوش آهنگ
لغزيده به جامم.
از تلخي طعم وي، انديشه مداريد،
گواراست به كامم.

در ساحل اين آتش.
من غرق گناهم
همراه شما نيستم، اي مردم بتگر!
من نامه سياهم.

فرياد رسا!
در شب گسترده پر و بال
از آتش اهريمن بدخو، به امان دار
هم ساغر پر مي
هم تاك كهنسال.
كان تاك زرافشان دهدم خوشه زرين
وين ساغر لبريز
اندوه زدايد ز دلم با مي ديرين

با آنكه در ميكده را باز ببستند
با آنكه سبوي مي ما را بشكستند
با محتسب شهر بگوييد كه: هشدار!
هشدار
كه من مست مي هر شبه هستم.

ما را نه غم دوزخ و نه حرص بهشت است

خودم را میخواهم...

رها سازی مسائل ...

پیوندهای روزانه

نوشته‌های پیشین

آرشیو موضوعی

پیوندها